Zeldzaam paar grote Franse Empire kandelaars van Claude Galle

Claude Galle, bronsgieter op 9, rue Vivienne in Parijs, leverde aan de Garde-Meuble twee paar identieke kandelaars voor de salon van de prinsen van de appartementen van de keizer in het Grand Trianon paleis. Dit staat in een memorandum van 23 december 1809. Verder werd er op 30 mei 1806een identiek paar kandelaars geleverd aan het paleis van Fontainebleau. In 1810 stonden ze in de eerste salon van het kleine appartement van de keizer.

Details van dit paar Empire kandelaars

Empire periode circa 1809.
Afmetingen: 29 cm hoog, diameter 14,5 cm.
Gewicht: 1,7 kg (voor het paar).

Claude Galle

Claude Galle (1759 – 1815) wordt beschouwd als een van de beste bronziers van de late Louis XVI en Empire periodes. Hij werd geboren in Villepreux bij Versailles. Galle ging in de leer bij Pierre Foyin in Parijs, met wiens dochter hij in 1784 trouwde. Hij werd meester bronsgieter in 1786. Na de dood van zijn schoonvader in 1788 nam Galle diens werkplaats over. Hij maakte er al snel een van de beste bronsateliers van Parijs van en uiteindelijk had hij ongeveer vierhonderd ambachtslieden in dienst. Hij verhuisde naar Quai de la Monnaie (later Quai de l’Unité), en vervolgens in 1805 naar 9 Rue Vivienne.

Galle kreeg veel opdrachten van de Koninklijke familie (Garde-Meuble de la Couronne) van 1786-1788. Hij werkte samen met meesters als Pierre-Philippe Thomire, en leverde het merendeel van de bronzen meubels voor het Château de Fontainebleau tijdens het Empire. Ook leverde hij vuurvergulde bronzen aan de paleizen van Saint-Cloud, de Trianons, de Tuilerieën, Compiègne en Rambouillet.

Het werk van Galle bevindt zich in de collectie van musea zoals Musée National du Château de Malmaison, Musée Marmottan in Parijs, het ‘museo de Reloges’ in Jerez de la Frontera, The Residenz in München en het Victoria and Albert Museum in Londen. Claude Galle overleed in 1815 waarna zijn zoon Gérard-Jean Galle (1788-1846) het bedrijf voortzette.

Literatuur

• De bronze et de cristal, Marie-France Dupuy-Baylet, éditions Faton, p.389