Schitterende Empire pendule “De liefdesbrief” van François-Louis Savart

De bijzonder fijn bewerkte details versterken de verhalende uitbeelding van deze prachtige Empire pendule, waarvan het ontwerp vaak “De liefdesbrief” wordt genoemd. Het toont een jonge vrouw in klassieke kleding die naar beneden kijkt naar een postduif. De duif zit op haar knie en houdt een briefje vast, waarschijnlijk een liefdesbrief, die ze zojuist aan haar geliefde heeft geschreven. De stoel waarop ze zit is een zeer luxueus model, typisch voor de Empire-periode, met griffioenen als armleuningen en uitgebreid geciseleerde versieringen elders. De stoel is comfortabel opgevuld met luxe kussens met kwastjes. Rechts staat een driepoottafel met drie gevleugelde monopodia steunen. Elk van deze steunen heeft een vrouwelijke buste en de kop en voeten van een leeuw. Bovenop deze tafel rust een boek (mogelijk haar dagboek) met een ganzenveer en een inktpot.

Verder laat het bas-reliëf onder de wijzerplaat zien dat de ontvanger een jonge herder is. Hij ontvangt de brief, vastgehouden in de snavel van dezelfde postduif, terwijl hij uitrust in een arcadisch landschap. Het thema liefde komt terug in de andere versieringen op de klok met aan liefde gerelateerde symbolen zoals vuur, pijlen en Amor-figuren. De driepoottafel is geïnspireerd op ontwerpen van Napoleons hoofdarchitecten Charles Percier (1764-1838) en Pierre François Léonard Fontaine (1762-1853).

Details van deze Empire pendule toegeschreven aan François-Louis Savart

Deze vuurvergulde klok is professioneel gereinigd en verkeert in een uitstekende staat van bewaring met prachtige vuurvergulding. Het uurwerk met ankergang, draadophanging en sluitrad slaat de hele en halve uren op een bel. De klok is onderhouden door een professionele klokkenmaker en is in perfect werkende staat en wordt compleet geleverd met slinger, bel en sleutel.

Parijs, circa 1809.
Afmetingen: 47 cm breed, 50 cm hoog en 18,5 cm diep.
Gewicht: 15,2 kg.

François-Louis Savart (1780-1828)

De bronzier François-Louis Savart werd geboren op 6 juni 1780 en hij werkte het grootste deel van zijn carrière in Parijs. Savart produceerde een verscheidenheid aan luxe bronzen, van kandelaars tot klokken. Toen hij het originele model voor deze klok ontwierp, was hij gevestigd op 11 rue Philippaux. Na zijn dood werd hij begraven op het kerkhof van Père Lachaise, waar op zijn graf een portretbuste van hem staat, gemodelleerd door de beeldhouwer Sylvestre-Joseph Brun.

Literatuur

• H. Ottomeyer, P. Proschel et al., ” Vergoldete Bronzen – Die Bronzearbeiten des Spätbarock und Klassizismus”, München, 1986, Vol. I, p.376-377 afb. 5.15.12.
• Collectie van Museo de Relojes in Jerez de la Frontera.
• Elke Niehüser, “French Bronze Clocks”, p.219 #490.
• Koller Auktionen, Zürich, 22 juni 2006, waar een versie met een gedeeltelijk gepatineerde kast in een veiling verscheen.