Belangrijke mythologische Empire pendule “Venus geleid door de Liefde” toegeschreven aan André-Antoine Ravrio
€ 16.500,00
Op voorraad
Indrukwekkende Empire pendule “Venus geleid door de Liefde” toegeschreven aan Ravrio, uurwerk gesigneerd Lesieur
Een uiterst zeldzame Franse Empire pendule van verguld brons met Venus Geleid door de Liefde, een verfijnde mythologische compositie toegeschreven aan de beroemde bronzier André-Antoine Ravrio (1759-1814). Deze prachtige pendule onderscheidt zich door de adembenemende en voortreffelijk gedetailleerde sculpturen van Venus en Cupido, die Ravrio’s meesterschap in bronswerk tonen, bekend om zijn ongeëvenaarde schoonheid en realisme. De klok is voorzien van een uurwerk gesigneerd “Lesieur à Paris”, wat het plaatst onder de finest Parijse producties uit de vroege Empire-periode. Er zijn slechts enkele verwante modellen bekend, alle van grote zeldzaamheid en verschillend in details van de basis en algemene verhoudingen, doorgaans op een aanzienlijk kleinere schaal. Hieronder vallen een versie in de collectie van het Mobilier National in Parijs, en een andere die voorheen bewaard werd in de collectie van Léon-Napoléon-Louis-Michel Ney, Prins van Moskowa (1870-1928)....
De ronde witte emaillen wijzerplaat, gesigneerd “Lesieur à Paris”, toont Romeinse cijfers voor de uren met fijn gegraveerde minuutverdelingen. Het is geplaatst in een voetstuk geflankeerd door vier met lint gebonden fakkels, de voorzijde verrijkt met delicaat geciseleerde reliëfs van vlinders, een gestileerde lier en putti die water uit een sierkan gieten. Beide zijden zijn versierd met kransen van met lint gebonden bloemen. Naast het voetstuk staat een exquisiete sculptuurgroep die Venus afbeeldt, gekleed in antieke stijl, vergezeld door een gevleugelde Cupido die met zijn vinger de tijd aanwijst. Cupido wendt zich teder naar Venus, wiens serene uitdrukking de poëtische dialoog tussen liefde, schoonheid en het verstrijken van de tijd versterkt.
De originaliteit en kwaliteit van deze compositie plaatsen haar tussen de meest verfijnde mythologische figurale klokken uit de vroege Empiretijd. De iconografie, ontleend aan de klassieke mythologie, roept subtiel de onvermijdelijkheid van tijd op, zelfs over schoonheid zelf. Het ensemble rust op een fraai geproportioneerde vierhoekige basis van Italiaans rouge griotte marmer, versierd met een fries van geciseleerde palmetten en Cupido met pijl en boog. De klok staat op een verguld bronzen onderplint en vier afgeplatte bolpoten, verrijkt met gegolfde friezen.
Het uurwerk is zowel op de wijzerplaat als op de achterplaat gesigneerd met “LESIEUR”. Volgens Tardy was Lesieur in 1806 gevestigd in de Vieille rue du Temple in Parijs en werkte tussen 1812 en 1820 vanuit de rue de la Verrerie. Hoewel er weinig over zijn leven is opgetekend, wordt hij algemeen geïdentificeerd als François-Eugène Lesieur, wiens postume inventaris gedateerd 29 augustus 1848 bewaard wordt in de Nationale Archieven in Parijs. Lesieur was een zeer gerespecteerde Parijse klokkenmaker, verantwoordelijk voor verschillende complexe en belangrijke klokken, waaronder een pendule met de tekens van de dierenriem in het Hôtel de l’Intendance de la Généralité de Metz. Hij leverde ook uurwerken voor een breed scala aan prestigieuze klokken, van een late Louis XVI Sèvres porseleinen lierklok tot Empire figuratieve klokken, waaronder een exemplaar dat Jason en het Gulden Vlies afbeeldt, nu gehuisvest in het Château de Malmaison in de voormalige appartementen van Joséphine de Beauharnais.
Vakkundig gereinigd en in uitstekende staat, behoudt deze opmerkelijke klok zijn originele en rijk glanzende vuurvergulding. Het uurwerk, uitgerust met een ankergang, draadophanging en slagwerk met stang, slaat de uren en halve uren op een bel. In perfecte werkende staat wordt de klok aangeboden compleet met slinger, bel en sleutel.
Details van deze mythologische Empire pendule
Herkomst: Parijs, Empire-periode circa 1805-1810.
Afmetingen: Hoogte 61 cm, Breedte 50 cm, Diepte 23 cm.
Gewicht: 38,2 kg.
André-Antoine Ravrio (1759-1814)
André-Antoine Ravrio behoort tot de vooraanstaande Parijse bronziers van de late achttiende eeuw en het Eerste Keizerrijk. Hij leerde de kunst van het bronsgieten onder leiding van zijn vader, André Ravrio, en zette daarmee een familietraditie van fondeurs voort die al in 1661 was gevestigd. Zijn uitzonderlijke talent werd in een vroeg stadium erkend, en in 1774 werd hij persoonlijk aanbevolen door Pierre-Philippe Thomire aan de comte d’Artois. Ravrio werd in 1777 toegelaten als maître-fondeur en vestigde zijn eigen werkplaats in 1790. Zijn bronzen worden universeel beschouwd als behorend tot de fijnste producties van hun tijd.
Hoewel Ravrio succes behaalde tijdens de regering van Lodewijk XVI, bereikte zijn carrière zijn hoogtepunt onder Napoleon Bonaparte. Hij nam deel aan de eerste Exposition de l’Industrie in Parijs in 1803 en had tegen 1806 talrijke bronzen meubels geleverd voor de appartementen van keizerin Joséphine in de Tuilerieën. Zijn uitmuntendheid werd formeel erkend in 1810 met zijn benoeming tot bronzier van de keizer. In deze hoedanigheid leverde Ravrio enkele van de meest geslaagde Empire bronzen voor de belangrijkste keizerlijke residenties, waaronder Fontainebleau, de Tuilerieën, Saint-Cloud, Compiègne en Versailles.
Als officiële leverancier aan het keizerlijke meubelendepot werkte Ravrio samen met toonaangevende tijdgenoten zoals Pierre-Philippe Thomire en Claude Galle aan de inrichting en herinrichting van Napoleons residenties. Zijn werk was ook gewild bij prominente figuren uit die tijd, met name verschillende maarschalken van het keizerrijk, waardoor zijn positie als een van de belangrijkste bronsmakers van zijn generatie werd verzekerd.
Literatuur
- Collectie van Mobilier National, Parijs, inv. nr. GML 4424.
- Elke Niehüser, “French Bronze Clocks”, 1997, p.209, fig.276.
- H. Ottomeyer en P. Pröschel, “Vergoldete Bronzen”, München, 1986, p. 366, fig. 5.13.2.
- Tardy, “Dictionnaire des horlogers français”, p. 411.
Zie meer Antieke Klokken in onze galerie.
