Prachtig paar kandelaars in Louis XVI-stijl naar een ontwerp van Jean-Démosthène Dugourc

Dit model is gebaseerd op een ontwerp van Jean-Démosthène Dugourc, de vooraanstaande Franse ontwerper en ornamentalist wiens werk de late achttiende-eeuwse smaak voor arabeske en Etruskische motieven belichaamde. Het ontwerp is vastgelegd in een aquarel van Dugourc, gedateerd circa 1790, nu bewaard in het Musée des Arts Décoratifs in Parijs. François Rémond, maître ciseleur-doreur sinds 1774 en een van de vooraanstaande bronziers van zijn generatie, wordt verondersteld gebruik te hebben gemaakt van Dugourc’s ontwerpen bij het uitvoeren van nauw verwante kandelaars in “Etruskische stijl”. Nauw verwante voorbeelden bevinden zich in belangrijke internationale collecties: een in kasteel Pillnitz bij Dresden, een andere in de Wallace Collection in Londen, terwijl verdere voorbeelden zich voorheen in de collectie van Karl Lagerfeld bevonden.

Deze prachtige, grote Franse kandelaars belichamen de elegantie van vroeg negentiende-eeuws Frans bronswerk, en zijn in uitstekende staat bewaard gebleven met hun originele matte en gepolijste vuurvergulding fijn uitgevoerd en volledig intact.

Details van deze kandelaars in Louis XVI-stijl

Herkomst: Parijs circa 1820.
Afmetingen: Hoogte 33 cm, Diameter basis 14,5 cm.
Gewicht: 3,7 kg (het paar).

Jean-Démosthène Dugourc

Jean-Démosthène Dugourc (1749–1825) was een Franse ontwerper en ornamentalist wiens werk de late achttiende-eeuwse voorkeur voor arabeske en Etruskische smaak belichaamde. Opgeleid in Rome en actief aan het Franse hof, werd hij ontwerper van de Comte de Provence, creëerde kostuums voor de Parijse Opera, en werd in 1784 benoemd tot ontwerper van de Garde‐Meuble de la Couronne (het Kroonmeubelmagazijn). Zijn verfijnde tekeningen, die klassieke motieven met natuurlijke vormen vermengden, inspireerden het werk van vooraanstaande tijdgenoten zoals de architect François-Joseph Bélanger, de meubelmaker Georges Jacob, en de bronziers Rémond, Gouthière en Thomire, terwijl ze ook de zijden van Camille Pernon vormgaven. Tijdens de Revolutie wendde hij zich tot industriële ondernemingen en symbolische ontwerpen, voordat hij in 1800 in dienst trad van de Spaanse kroon. Hersteld in zijn voormalige positie onder de Bourbon-monarchie, beëindigde hij zijn carrière in Parijs, waarbij hij een nalatenschap achterliet die de Europese decoratieve kunsten diepgaand beïnvloedde.

Literatuur

• Collectie Musée des Arts Décoratifs, Parijs, inv. nr. CD 2703.
• H. Ottomeyer, P. Proschel et al., “Vergoldete Bronzen – Die Bronzearbeiten des Spätbarock und Klassizismus”, München, 1986, Vol. I, p.286-287, fig. 4.15.2 en 4.15.6.
• P. Hugues, The Wallace Collection, “Catalogue of Furniture”, III, Londen, 1996, p.1246-1250,
• Pierre Verlet, “Les bronzes dorés français du XVIIIe siècle”, Picard, Parijs, 1999, p. 294 fig. 325.
• Collectie Lagerfeld veiling bij Christie’s, Monaco.