Monumentale Empire pendule “Allegorie op de studie” toegeschreven aan Ledure
VerkochtEmpire pendule “Allegorie op de studie” toegeschreven aan Ledure
Deze Empire pendule over de allegorie van studie, toegeschreven aan Pierre-Victor Ledure (1783-1870), toont de personificatie van Studie of Wetenschap. Ze draagt een jurk in de antieke traditie en leunt tegen een stapel boeken met een boekrol in haar hand. Op de ruggen van deze boeken kunnen we de inscripties “ASTRO/TOM.1” en “PHYSIQ/TOM.3” lezen. Ook de haan en de fakkels staan symbool voor de intellectuele en fysieke alertheid die belangrijke vereisten zijn voor studie en wetenschap. ...
Verder symboliseert het bas-reliëf van deze allegorische vuurvergulde Empire pendule de kunsten en wetenschappen. We zien een grote gevleugelde Genius die een rol met de inscriptie “Traité de la sphère” in zijn hand houdt, verwijzend naar astronomische studies. Hij wordt omringd door verschillende attributen van de zeven vrije kunsten (schilderkunst, architectuur, beeldhouwkunst en poëzie). Een buste van de godin van de wijsheid Athena en haar attribuut, de uil, verwijzen verder naar het hoofdmotief van de bronzen klok, de studie.
De geëmailleerde wijzerplaat van het uurwerk draagt de signatuur “Le Roy horloger du Roi / à Paris” (verwijzend naar Bazile-Charles Le Roy) en de prachtige kast wordt toegeschreven aan de beroemde bronzier Pierre-Victor Ledure. De klok wordt vermeld in Ottomeyer en andere identieke of bijna identieke versies zijn te vinden in Palais Viana in Madrid, het Royal Pavilion in Brighton en in de Schlösserverwaltung in München.
Details van deze allegorische Empire pendule gesigneerd Bazile-Charles Le Roy
Deze Empire pendule van museumkwaliteit is professioneel gereinigd en verkeert in een perfecte staat met prachtig vuurverguldsel. Het uurwerk heeft een 8-daags gaandwerk, slagwerk en centrale datumaanduiding. En de achterplaat is gestempeld “P / No. 416”. De wit geëmailleerde wijzerplaat, gesigneerd “Le Roy horloger du Roi, à Paris” toont Romeinse cijfers voor de uren en strepen voor de minuten. Verder geeft de buitenste ring de datum (1-30) aan in Arabische cijfers. Het originele uurwerk heeft een met zijde opgehangen slinger en ankergang. Het slaat de uren en halve uren op een bel, geregeld door een telrad. Het uurwerk is in perfect werkende staat en is nagekeken door een professionele klokkenmaker. Het wordt compleet geleverd met slinger, bel en sleutel.
Frankrijk ca. 1815
Afmetingen: 55 cm hoog, 34 cm breed en 13 cm diep.
Gewicht: 12,0 kg.
Pierre-Victor Ledure (1783-1870)
Ledure, geboren in Parijs in 1783, was de zoon van Laurent Ledure en Marie-Marguérite née Lainé die stierf toen hij nog maar vijf was in 1788, kort voor de Franse Revolutie. Ledure ging in de leer bij de beroemde bronzier André-Antoine Ravrio (1759-1814). Hij kreeg veel belangrijke opdrachten tijdens de Empire periode en genoot het beschermheerschap van een rijke internationale clientèle. Vandaag de dag zijn er voorbeelden van zijn werk te vinden in vele belangrijke privé- en openbare collecties, waaronder het Museo de Reloges in Jerez de la Frontera, het Palais Vienna in Madrid, het Royal Pavilion in Brighton en ook de Britse ambassade in Parijs.
Bazile-Charles Le Roy (1765-1839)
Het uurwerk is gemaakt door de gewaardeerde maker Bazile-Charles Le Roy (1765-1839). Hij was de zoon van de klokkenmaker Bazile Le Roy (1731-1804). Bazile-Charles richtte het Huis Le Roy op in 60 Galerie de Pierre, Palais-Royal kort na 1785, toen de hertog van Orléans (Philippe Egalité) de tuinen van het Palais-Royal openstelde voor het publiek en de gebouwen voor de handel. Hierdoor konden Le Roy en een aantal andere klokkenmakers zich in de arcadegalerijen vestigen. Tijdens de Revolutie werkte hij voor de Republiek en signeerde zijn klokken met ‘Elyor’. Daarna verhuisde hij de zaak naar Galerie Montpensier, 13-15 Palais-Royal, waar het bedrijf bijna honderd jaar zou blijven.
In de daaropvolgende jaren werd hij benoemd tot klokkenmaker van keizer Napoleon, Madame Mère, prinses Pauline, Jérôme Bonaparte, koning van Westfalen en in 1829 tot koninklijk klokkenmaker van de hertogen van Bourbon en Chartres. Zijn huis stelde klokken tentoon op de Parijse Exposition l’an VI (1797/8) en opnieuw in 1819, 1823 en 1827.
Literatuur
- H. Ottomeyer, P. Proschel et al., ” Vergoldete Bronzen – Die Bronzearbeiten des Spätbarock und Klassizismus”, München, 1986, Vol. I, p.349, afb. 5.6.8.
- Elke Niehüser, “French Bronze Clocks”, 1997, p.76-77.
- Tardy, Dictionnaire des horlogers français, p. 406-407.
- Collectie van het Mobilier National, inv. nummer GML-3974-000.
- Collectie Rijksmuseum Amsterdam, objectnummer BK-1997-16.
Zie meer Antieke Klokken in onze galerie.
