Schitterende Empire pendule “Lettre d’Amour” toegeschreven aan François-Louis Savart
VerkochtEmpire pendule “Lettre d’Amour” toegeschreven aan François-Louis Savart
Een zeer fraaie verguld bronzen Empire pendule toegeschreven aan François-Louis Savart (1780-1828) naar een model van dezelfde bronzier. De prachtige kast van deze Empire pendule wordt vaak ‘De liefdesbrief’ genoemd. Het toont een jonge vrouw in klassieke kleding die bovenop de wijzertrommel zit. Ze houdt in haar linkerhand een portretmedaillon van haar geliefde terwijl ze naar beneden kijkt naar een postduif. De duif zit op haar knie en houdt een briefje vast, waarschijnlijk een liefdesbrief, die ze zojuist aan haar geliefde heeft geschreven. ...
Een identieke klok bevindt zich in de Britse ambassade in Parijs. De klok was oorspronkelijk eigendom van Napoleon Bonaparte’s zus prinses Pauline Borghèse (1780-1825) en stond in haar Parijse residentie Hôtel Borghèse. Haar residentie werd later de Britse ambassade. In de inventarislijst uit 1814 staat de vergelijkbare klok in de Salon Jaune, waar hij vandaag de dag nog steeds op de schoorsteenmantel staat, geflankeerd door een paar kandelaars toegeschreven aan Pierre-Philippe Thomire.
De witte geëmailleerde wijzerplaat met Romeinse en Arabische cijfers en verguld bronzen wijzers draagt de signatuur Cardinaux à Paris. Cardinaux, opgenomen in het Tardy woordenboek van klokkenmakers, was tussen 1800 en 1830 actief aan de Boulevard Poissonnière in Parijs. Het uurwerk met zijdedraadophanging en ankergang slaat op de hele en halve uren op een enkele bel.
Het ontwerp van deze zeldzame Empire pendule
De jonge vrouw rust met haar voeten op een oude Grieks-Romeinse X-vormige kruk of tabouret die links van de sokkel van de wijzerplaat staat. Rechts staat ook een driepoottafel met drie gevleugelde monopodia steunen. Elk van deze steunen heeft een vrouwenbuste en de kop en voeten van een leeuw. Bovenop deze tafel rusten een schrijfdoos, een boek (mogelijk haar dagboek) en een brandende kaars in een kandelaar. De kaars in de kandelaar verwijst naar de hitte van de passie van de twee geliefden. Het ontwerp van deze klok bevindt zich in de Bibliothèque Nationale, Cabinet d’Estampes 30,37 (vergelijk Ottomeyer/Proschel).
Verder laat het fries op de sokkel onder de wijzerplaat zien dat de ontvanger een jonge herder is. Hij ontvangt de brief in de bek van dezelfde postduif, terwijl hij uitrust in een arcadisch landschap. De bijzonder fijn bewerkte details versterken de verhalende uitbeelding van deze prachtige Empire pendule. Het thema van de herder herhaalt zich op de rechthoekige basis met afgeronde uiteinden. Hier zien we een paar schapen die een vaas met bloemen uit een palmet flankeren. Tot slot rust de hele klok op zes knotvoetjes.
De driepoottafel was samen met de X-vormige kruk of tabouret geïnspireerd op het oude Grieks-Romeinse ontwerp. Ze waren één van een aantal voorbeelden uit de oudheid die later de decoratieve kunsten van die tijd vorm gaven. Naar alle waarschijnlijkheid waren Savarts ontwerpen voor deze twee meubelstukken gebaseerd op ontwerpen van Napoleons hoofdarchitecten Charles Percier (1764-1838) en Pierre François Léonard Fontaine (1762-1853). Hun ontwerpen droegen bij aan de vormgeving van het Directoire en de Empire stijl. Een soortgelijke X-vormige tabouret van Jacob Frères uit 1800 maakte deel uit van een serie meubels die rond 1800 aan Château de Malmaison werd geleverd.
Details van deze Empire pendule toegeschreven aan François-Louis Savart
Het achtdaags uurwerk heeft een slinger met draadophanging. Het slaat de hele en halve uren op een bel. De klok verkeert in een uitstekende en perfect werkende staat. De klok is onlangs schoongemaakt en onderhouden door een professionele klokkenmaker. De klok wordt compleet met slinger, sleutel en bel geleverd.
Parijs, circa 1810.
Afmetingen: hoogte 50,5 cm, breedte 41 cm, diepte 16,5 cm.
Gewicht: 12,1 kg.
François-Louis Savart (1780-1828)
De bronzier François-Louis Savart werd geboren op 6 juni 1780 en hij werkte het grootste deel van zijn carrière in Parijs. Savart produceerde een verscheidenheid aan luxe bronzen, van kandelaars tot klokken. Toen hij het originele model voor deze klok ontwierp, was hij gevestigd op 11 rue Philippaux. Na zijn dood werd hij begraven op het kerkhof van Père Lachaise, waar op zijn graf een portretbuste van hem staat, gemodelleerd door de beeldhouwer Sylvestre-Joseph Brun.
Literatuur
- Encyclopédie de la pendule française, Pierre Kjellberg, p.397 #D
- French Bronze Clocks, Elke Niehüser, front cover, p.120, p.220 #491
- Dictionnaire des horlogers français, Tardy, p.111
- Vergoldete Bronzen – die Bronzearbeiten des Spätbarock und Klassizismus, Hans Ottomeyer/Peter Pröschel, p.376-377 afb. 5.15.12 & 5.15.13
Zie meer Antieke Klokken in onze galerie.
